XVI w. - 1945 r.

Po II wojnie światowej ewangelicy w Poznaniu wyznania reformowanego stanowili niewielką część protestantów na tym terenie. Nie podjęto starań w celu założenia poznańskiej parafii ewangelickiej tego wyznania. Kilka razy w roku odwiedzał Poznań duchowny ewangelicko - reformowany i prowadził nabożeństwo w luterańskim kościele.

W roku 2004 wystartowała nowa inicjatywa - "spotkania reformowane" - wspólne spędzanie wolnego czasu na dyskusji, modlitwie i śpiewie. Często połączone z dodatkowym nabożeństwem, zorganizowanym na miejscu bądź poza Poznaniem. Impulsem do tej formy działalności była aktywność młodzieży studenckiej Kościoła ewangelicko - reformowanego. Dyskusje - mimo, że uwzględniające ewangelicki punkt widzenia - nie są wyłącznie konfesyjne. Nigdy nie brakowało na nich rzymskich katolików, protestantów z innych Kościołów czy osób poszukujących swojej drogi w wierze lub nawet poza nią.